Mój ostatni wpis do dziennika refleksji

 Pisanie tego dziennika było dla mnie bardzo ciekawym doświadczeniem. Z jednej strony to „tylko” 15 wpisów, jednak w rzeczywistości skłoniły mnie one do wielu refleksji. Dzięki temu mogłam bardziej świadomie spojrzeć na zawód nauczyciela i na to, z czym naprawdę wiąże się praca z dziećmi. Muszę przyznać, że trochę przeraża mnie myśl, że w przyszłości będę odpowiedzialna za tak wiele małych osób. To ogromna odpowiedzialność, ponieważ nauczyciel nie tylko przekazuje wiedzę, ale też ma wpływ na wychowanie, rozwój i codzienne emocje dzieci. Jednocześnie czuję dużą satysfakcję na myśl o tym, że będę mogła choć w małym stopniu wpłynąć na ich życie i pomóc im stawać się lepszymi ludźmi. Wierzę, że ta praca będzie również bardzo rozwijająca dla mnie samej i nauczy mnie wielu rzeczy – nie tylko o dzieciach, ale także o cierpliwości, empatii i odpowiedzialności. Szczerze mówiąc, mimo obaw nie mogę się już doczekać tego etapu w moim życiu. Samo pisanie dziennika nie było dla mnie łatwe. Chociaż bardzo mi się to podobało, chciałam, aby wszystkie wpisy miały podobną strukturę, sens i były spójne. Z czasem zrozumiałam jednak, że dziennik refleksji to przede wszystkim zapis własnych myśli, a te nie zawsze są uporządkowane. Dlatego moje wpisy momentami były chaotyczne, ale jednocześnie prawdziwe i szczere.

Cieszę się, że mogłam doświadczyć czegoś nowego. Dzięki temu nabrałam większej odwagi, aby pisać o swoich przemyśleniach i emocjach. Uważam, że było to wartościowe doświadczenie, które na pewno zostanie ze mną na długo.

Wszystkim którzy czytali moje wpisy bardzo dziękuje, cieszę się, że miałam komu pisać ten dziennik😄



Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Mój pierwszy wpis do dziennika przyrody

Obraz
 Jest to mój pierwszy wpis tutaj.  Temat: Pierwsze zajęcia z edukacji społeczno-przyrodniczej  Opis sytuacji: Na pierwszych zajęciach z edukacji społeczno-przyrodniczej prowadzący przedstawił, czym będziemy zajmować się w trakcie zajęć, jaki jest cel tego przedmiotu oraz jakie zagadnienia będziemy omawiać w ciągu semestru. Najbardziej zaintrygowało mnie to, że profesor wspomniał o wykorzystaniu podczas zajęć sztucznej inteligencji. Na początku nie byłam zbyt zadowolona z tej informacji, ponieważ sztuczna inteligencja kojarzyła mi się głównie z czymś, co może sprawiać, że ludzie stają się mniej samodzielni w myśleniu. Jednak im dłużej profesor o tym opowiadał, tym bardziej zaczęłam się zastanawiać, w jaki sposób można ją wykorzystać w edukacji. Z czasem pojawiła się u mnie ciekawość i zainteresowanie tym, jak sztuczna inteligencja może wspierać pracę z dziećmi oraz pomagać w przygotowywaniu zajęć. Mam nadzieję, że podczas kolejnych spotkań dowiem się więcej o jej praktyczn...
Czytaj więcej

Mój dziennik refleksji – pierwsze kroki w drodze do zostania nauczycielem

 Choć jeszcze nie pracuję jako nauczyciel, coraz częściej zastanawiam się nad tym, jak wygląda ta profesja i jakie umiejętności są w niej najważniejsze. Studiowanie lub przygotowywanie się do pracy w edukacji sprawia, że zaczynam patrzeć na szkołę z zupełnie innej perspektywy. Nie tylko jako uczeń czy student, ale jako osoba, która w przyszłości może stać przed klasą i pomagać innym zdobywać wiedzę. Na początku tej drogi zauważam, że bycie nauczycielem to znacznie więcej niż tylko znajomość przedmiotu. Ważna jest także cierpliwość, umiejętność komunikacji oraz zdolność do motywowania innych. Myślę, że dobry nauczyciel potrafi nie tylko przekazywać informacje, ale też inspirować uczniów do myślenia i zadawania pytań. Zdaję sobie sprawę, że jeszcze wiele muszę się nauczyć. Czasami zastanawiam się, czy poradziłbym/poradziłabym sobie z prowadzeniem lekcji, radzeniem sobie z trudnymi sytuacjami w klasie czy zainteresowaniem uczniów tematem. Jednak właśnie te pytania motywują mnie do dal...
Czytaj więcej

Mój ósmy wpis do dziennika refleksji

  Dzisiejszy wpis chciałabym poświęcić spacerom edukacyjnym i ich roli w nauczaniu przyrodniczo-społecznym. Podczas zajęć doszłam do wniosku, że spacery są jedną z najlepszych form edukacji w przedszkolu i w klasach młodszych. Dziecko ma wtedy możliwość poznawania świata w naturalnym środowisku, a nie tylko z książek czy ilustracji. Spacer może być okazją do rozmów o porach roku, pogodzie, roślinach i zwierzętach. Można zwrócić uwagę dzieci na zmiany w przyrodzie, np. opadające liście jesienią czy śnieg zimą. To także dobry moment, aby uczyć dzieci zasad bezpieczeństwa, np. przechodzenia przez ulicę, zachowania w parku czy w lesie. Jako przyszły nauczyciel widzę w spacerach ogromny potencjał. Uważam, że dzieci uczą się najlepiej wtedy, gdy mogą coś zobaczyć na własne oczy. W dodatku spacer sprzyja ruchowi, a ruch jest bardzo ważny dla rozwoju dziecka. Dzięki temu dzieci są spokojniejsze i bardziej skoncentrowane podczas późniejszych zajęć. Spacery edukacyjne uczą także szacunku do ...
Czytaj więcej